Qianlong
Qianlong, działki w szczawnicy chin. 乾隆, szkoły policealne pinyin Qiánlóng; imię prywatne 弘曆, crystal-vase Hongli (ur. 25 września 1711 , sypialnie zm. 7 lutego 1799 ) – cesarz Chin z dynastii Qing , depilacja laserowa panujący w latach 1736 – 1795 .
Spis treści |
[ edytuj ] Objęcie tronu
Był czwartym synem cesarza Yongzhenga . Objął tron po śmierci ojca 8 października 1735 , suknie ślubne oficjalnie został intronizowany z rozpoczęciem nowego roku księżycowego 11 października 1736 .
[ edytuj ] Podboje i polityka zagraniczna
Za panowania Qianlonga granice Chin zostały znacznie powiększone. Przyłączono obszary, stoły które nigdy wcześniej nie znajdowały się pod chińskim panowaniem ( Dżungaria , pozycjonowanie i optymalizacja Kaszgaria ). Uregulowano też ostatecznie sprawę Tybetu.
[ edytuj ] Sprawa Tybetu
Od 1720 Tybet znajdował się pod chińskim zwierzchnictwem. Na mocy porozumienia zawartego w 1728 , szczawnica władzę we wschodnim Tybecie sprawował formalnie dalajlama , sypialnie zaś w zachodnim panczenlama , fotele z masażem których kontrolowali dwaj chińscy urzędnicy zwani ambanami, monitoring rezydujący w Lhasie . Faktycznie władza spoczywała w rękach przewodzącego radzie ministrów regenta Polhane . Po jego śmierci w 1747 kontrolę nad krajem przejął jego syn Gjume Namgjal, kamery który postanowił zrzucić chińskie zwierzchnictwo sprzymierzając się z Dżungarami . Krok ten uprzedzili ambanowie, szczawnica którzy wezwali Gjume Namgjala do siebie i zabili.
Po zabójstwie Namgjala w 1750 wybuchło w Tybecie antychińskie powstanie, soczewki kontaktowe podczas którego zamordowano ambanów i zlikwidowano garnizon mandżurski. W 1751 do Tybetu wkroczyły chińskie wojska, łóżka które stłumiły powstanie, Zakopane apartamenty zaś pełnię władzy politycznej nad Tybetem przekazano od tej pory dalajlamie .
[ edytuj ] Podbój Dżungarii
Od 1745 w chanacie dżungarskim trwały walki wewnętrzne między feudałami. Główna walka rozegrała się między Dawadżim a Amursaną. Amursana zwrócił się o wsparcie do Mandżurów, dzięki któremu zdobył władzę. W 1755 Amursana wystąpił jednak przeciwko Mandżurom, rozpoczynając wojnę. Dżungarowie ponieśli całkowitą klęskę. W 1757 Amursana zbiegł na Syberię. Po jego ucieczce Chińczycy całkowicie spacyfikowali państwo dżungarskie. Jego terytorium zostało włączone do Chin jako prowincja Xinjiang (dosł. Nowe terytoria).
[ edytuj ] Polityka wewnętrzna
Qianlong lubił porównywać się do cesarza Taizonga i starał się dorównać swoim wielkim poprzednikom. Jego rządy doprowadziły jednak do osłabienia państwa. Pomimo sukcesów w polityce zagranicznej, polityka wewnętrzna władcy była nieudolna, doprowadzając do rozrostu korupcji i zapaści gospodarczej. Paradoksalnie za panowania Qianlonga rozpoczął się także kryzys chińskiej kultury, chociaż władca przykładał dużą wagę do mecenatu artystycznego.
Qianlong dużą wagę przykładał do literatury, sam także pisał poezje. Kazał gromadzić arcydzieła dawnej poezji i prozy i publikował je na koszt państwa. Z jego inicjatywy wydano monumentalne dzieło Sikuquanshu zongmutiyao, zawierające opis bibliograficzny najważniejszych dzieł z różnych dziedzin. Po jednym egzemplarzu dzieła kazał cesarz przekazać do bibliotek w Hangzhou , Yangzhou i Qingjiang . Jak na ironię, również za panowania Qianlonga z powodu cenzury zniszczono ponad 13 tysięcy dzieł literackich.
Schyłek rządów Qianlonga rozpoczął jednocześnie początek schyłku państwa chińskiego, które w połowie XIX wieku znalazło się w całkowitej ruinie.
W 1775 przez Chiny przetoczyło się potężne powstanie antyrządowe wywołane przez Stowarzyszenie Białego Lotosu , którego stłumienie zajęło władzy kilka miesięcy.
Od 1775 główną rolę w państwie zaczął odgrywać cesarski faworyt, generał Heshen. W rękach Heshena znalazła się kontrola nad prowincjami i urzędnikami, którym cesarz nie poświęcał większej uwagi. Rządy Heshena doprowadziły do gigantycznej korupcji i rozrzutności, zaś on sam zgromadził olbrzymi majątek.
W okresie panowania Qianlonga zaczęła również podupadać, zarówno artystycznie jak i technicznie, chińska porcelana .
[ edytuj ] Abdykacja i śmierć
7 lutego 1795 Qianlong abdykował i przekazał rządy swojemu synowi Jiaqingowi . Jako oficjalny powód abdykacji podał cesarz niechęć do przewyższenia długością panowania podziwianego przez siebie cesarza Kangxi . Pomimo to faktycznie zachował duży wpływ na sprawy państwowe aż do swojej śmierci 7 lutego 1799 . Jedną z pierwszych decyzji Jiaqinga po śmierci ojca było stracenie cesarskiego faworyta Heshena.
[ edytuj ] Bibliografia
- Edward Kajdański: Chiny. Leksykon. Warszawa: Książka i Wiedza, 2005. ISBN 83-05-13407-5 .
- Encyklopedia historyczna świata. Tom X. Kraków: Wyd. Opres, 2002. ISBN 83-85909-72-9 .
| Poprzednik Yongzheng |
Cesarz Chin 1736 - 1795 |
Następca Jiaqing |
| Hawking: Bóg nie był potrzebny do stworzenia |
|
Bóg nie był potrzebny do stworzenia świata, a Wielki Wybuch był nieuniknioną konsekwencją praw fizyki - pisze w swojej najnowszej książce znany brytyjski fizyk Stephen Hawking.
|
| Polska prokuratura zleciła własne badania DNA |
|
Polska prokuratura zleciła własne badania DNA ofiar katastrofy pod Smoleńskiem, aby wykluczyć wszelkie wątpliwości. Prokuratorzy zdają sobie sprawę, jak ważna jest dla pokrzywdzonych wiedza na temat wyników tych badań - poinformowała Naczelna Prokuratura Wojskowa.
|
| Australia: Wysadzili w powietrze chorego wieloryba |
|
Przedstawiciele ministerstwa ochrony środowiska jednego ze stanów Australii zdecydowali się skrócić cierpienia śmiertelnie chorego wieloryba, wyrzuconego dwa tygodnie temu na plażę w zachodniej części kraju. Musieli do tego użyć materiałów wybuchowych.
|
| Migalski wykluczony z delegacji PiS |
|
Komitet Polityczny PiS - na wniosek prezydium delegacji partii w europarlamencie, Ryszarda Legutki i Tomasza Poręby - zdecydował o wykluczeniu Marka Migalskiego z grona członków delegacji PiS w PE - poinformowało biuro prasowe Prawa i Sprawiedliwości.
|
| Komorowski: Miednoje wśród najważniejszych nekropolii |
|
Cmentarz wojenny w Miednoje jest jedną z najważniejszych polskich nekropolii rozrzuconych po całym świecie - napisał prezydent Bronisław Komorowski w liście do uczestników uroczystości z okazji 10. rocznicy otwarcia Polskiego Cmentarza Wojennego w Miednoje.
|