Polityk
 |
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2008-07. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym , działki w szczawnicy należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Polityk – osoba działająca w sferze polityki , szkoły policealne którą w klasycznym rozumieniu [1] pojmujemy jako sztukę zdobywania władzy i rządzenia państwem , crystal-vase przy czym celem jest tu dobro wspólne, sypialnie a przyporządkowanie działania temu celowi ostateczne. Polityk dąży więc do udziału we władzy lub do wywierania wpływu na podział władzy.
Spis treści |
[ edytuj ] Polityka jako zawód
Niemiecki socjolog i teoretyk polityki Max Weber proponuje nam racjonalizację spojrzenia na zawód polityka i na mechanizmy kierujące tym specyficznym zawodem. Nakreśla nowy typ polityka w nowoczesnym państwie, depilacja laserowa który w zarządzaniu władzą państwową oddaje się wyłącznie pracy w rozumieniu zawodu, suknie ślubne profesji i otrzymuje za swoją pracę wynagrodzenie.
[ edytuj ] Typy uprawiania polityki
Max Weber wyróżnia trzy możliwości bycia politykiem:
- Okazjonalnie (np. poprzez korzystanie z czynnego prawa wyborczego ).
- Ubocznie (tzw. polityczni hobbyści, stoły którzy np. należą do partii w stopniu zbliżonym do formalnego, pozycjonowanie i optymalizacja działalność tylko w razie potrzeby, szczawnica nie stanowiąca głównej treści ich życia, sypialnie ani w sensie materialnym, fotele z masażem ani ideowym)
- Permanentnie (jako zawód główny).
Skala zaangażowania politycznego ==
Typ uprawiania polityki ma niewątpliwie związek ze skalą zaangażowania politycznego, monitoring gdzie możemy wyróżnić pięć stopni [2]
- znikome zainteresowanie życiem politycznym
- ograniczenie się do spełniania podstawowych obowiązków (praw) politycznych, kamery np. uczestnictwo w wyborach
- członkostwo w organizacjach o charakterze społeczno – politycznym, szczawnica np. w w partiach politycznych
- społeczne pełnienie ról w organizacjach politycznych
- zawodowe uprawianie polityki
[ edytuj ] Formy partycypacji politycznej
Zaangażowanie polityczne przekłada się bezpośrednio na partycypację polityczną (uczestnictwo polityczne) jako dobrowolną aktywność, soczewki kontaktowe poprzez którą jednostka bądź grupy społeczne chcą wpływać na wybór rządzących i/lub rezultaty działań politycznych. Wyróżnia się trzy formy partycypacji politycznej [3] :
- partycypacja konwencjonalna – jest to aktywność rutynowa zgodna z porządkiem konstytucyjnym . Przykładem tej formy partycypacji będzie aktywność wyborcza : uczestnictwo w wyborach samorządowych, łóżka parlamentarnych, Zakopane apartamenty prezydenckich oraz w referendach . Dla większości ludzi to jedyna forma aktywności.
- Partycypacja niekonwencjonalna – wiąże się z bezpośrednim kontaktem jednostki ze środowiskiem polityki, czy też bezpośrednim uczestnictwem w polityce. Polega ona na podejmowaniu działań mających na celu wpływ na decyzje rządzących. Ten rodzaj partycypacji można charakteryzować na dwóch poziomach: legalności – wszelkie formy działań są zgodne z obowiązującym prawem (petycje, listy, udział w bojkocie) i nielegalności – "dzikie" strajki , okupacje budynków użytku publicznego czy blokowanie ruchu ulicznego w celu zwrócenia uwagi rządzących lub wymuszania konkretnych działań.
- Partycypacja symboliczna lub rytualna – jednostka uczestniczy w różnego rodzaju wydarzeniach, uroczystościach państwowych bez poczucia realnego wpływu politycznego (pochody 1-majowe, wybory do Sejmu PRL)
Weber twierdził, że można uprawiać politykę, będąc politykiem "okazjonalnym", jak i wykonując ten zawód jako zawód uboczny. Najważniejszym aspektem polityki jako zawodu jest jednak aspekt permanentny, gdzie polityk poświęca swój czas i potencjał na służbę na rzecz dobrobytu obywateli, dążąc do zmniejszenia czy też usuwania ograniczeń w zaspokajaniu potrzeb ludzi jako zbiorowości. Max Weber dzieli ten aspekt na dwie strony. Według niego można żyć "dla" polityki lub "z" polityki. Życie dla polityki jest poświęceniem, oddaniem się sprawie w całości, to poczucie wewnętrznej misji. Brak tutaj kalkulacji ekonomicznych, w przeciwieństwie do życia "z" polityki, gdzie staje się ona stałym źródłem dochodów. nadmienić, iż wg Webera istota polityka w większości przypadków polega na koegzystowaniu pojęcia "z" i "dla" polityki, a zjawisko życia wyłącznie "dla" polityki jest z dzisiejszego punktu widzenia bardzo rzadkie (polityk musiałby posiadać odrębne źródło finansowe).
Współcześnie, przy rozwiniętej instytucjonalizacji państwa , rozwinęła się nowoczesna i wysoko wykwalifikowana klasa urzędniczo-polityczna, podzielona na dwie oddzielne kategorie funkcjonariuszy publicznych:
- Urzędników – fachowców (urzędników płatnych, którzy zgodnie ze swoim właściwym powołaniem zawodowym nie powinni uprawiać polityki, tylko administrować)
- Urzędników politycznych (beneficjentów walczących o władzę i realizujących interesy polityczne)
Ludzie o predyspozycjach urzędniczych nie są politykami w sensie przywódcy politycznego . Typem polityka-przywódcy jest od czasów demokracji "demagog" – polityczny publicysta, którego wyróżnia poczucie odpowiedzialności, oddanie sprawie, roztropność. Charyzma przywódcy staje się jego legitymizacją władzy, nie potrzebna jest przemoc (tradycja panowania króla ) czy legalizacja (legalne ustanowienie panowania prezydenta ) jako uprawomocnienie jego roli. Przywódca dąży do władzy, ponieważ [4] :
- Ma potrzebę efektywnego wpływania na otoczenie
- Ma potrzebę bycia sławnym i admirowanym przez tłumy
- Ma potrzebę obowiązku
- Ma potrzebę altruizmu ,
a także potrzebę afiliacji, zabiegania o dobre relacje z ludźmi, potrzebę osiągnięć. Są to jednostki o silnej wierze we własne możliwości, o większej otwartości umysłu, ponadprzeciętnej inteligencji, wysokiej samoocenie i samoakceptacji. A nade wszystko tworzące i utrzymujące niekwestionowany autorytet. Niewątpliwie przywódcą trzeba się urodzić. We współczesnych demokracjach potrzebę przywództwa i związaną z tym rolę charyzmatycznego lidera może spełniać wybierany przez ogół społeczeństwa prezydent .
[ edytuj ] Cechy polityka
Weber wymienia trzy przymioty, które stanowią o klasie polityka. Muszą one występować w odpowiednim natężeniu:
- Namiętność
- Poczucie odpowiedzialności
- Wyczucie w ocenie, dystans wobec ludzi i rzeczy.
Polityk musi pokonywać własną próżność, która rodzi nierzeczowość i brak odpowiedzialności. Grzech zaczyna się, gdy dążenie do władzy nie staje się przedmiotem w służbie dobra wspólnego. Polityk, któremu chodzi tylko o sprawowanie władzy i zaspokojenie własnej próżności, będzie zawsze miernotą – nawet gdy odniesie zewnętrzne sukcesy. W polityce nie chodzi bowiem o władzę dla niej samej, ale o władzę w służbie idei. Dla Webera był to warunek polityki uczciwej i odpowiedzialnej: " Polityka jako zawód i powołanie ma sens wówczas, gdy łączy szansę wielkiej nagrody dzięki sukcesom i zapowiedź surowej kary za zawiniony brak sukcesów".
Polityk może stać się wyznawcą etyki przekonań i etyki odpowiedzialności. Pierwsi wyznają zasadę, że zastosowanie dobrego etycznie środka musi przynieść dobry cel, a złego zły – nie rozumieją, że nie zawsze czyn słuszny etycznie przynosi dobre rezultaty.
Zwolennicy etyki odpowiedzialności biorą pod uwagę zarówno cele, jak i metody oraz skutki swych działań, nie ignorując przy tym całkowicie przekonań, gdyż bez nich nie da się wybrać celów. Człowiek z powołaniem do polityki łączy więc obie te etyki. Stąd konkluzja, że polityk nie będzie nigdy czysty moralnie, ponieważ nie jest możliwe pogodzenie etyki przekonań i etyki odpowiedzialności. Kto chce uprawiać politykę jako zawód, musi być świadom tych etycznych paradoksów.
[ edytuj ] Działania polityczne współcześnie
Współcześnie cele działań politycznych skupiają się przede wszystkim wokół:
- Rozwiązywania określonych problemów społecznych (alokacja dóbr i wartości)
- Realizacji określonego programu politycznego (osiągnięcie określonego celu)
- Zwiększenia stopnia akceptacji społecznej dla rządu (szukanie kompromisów, zachowanie równowagi)
- Zaspokojenia własnych ambicji politycznych (zdobycie władzy )
Jednocześnie zainteresowanie władzą polityczną ustępuje miejsca zainteresowaniu władzą pojętą jako kontrola i wpływy w organizacjach. Platońskie cnoty polityka [5] ulegają modyfikacji w czasach powszechnej wolności – spryt, przebiegłość, gotowość posługiwania się kłamstwem, nieszczere deklaracje okazują się niezbędnymi do utrzymania się w polityce. Rodzi to różnego rodzaju patologie jak korupcja czy klientelizm . Ocena celów przyświecających określonym działaniom politycznym ma istotne znaczenie dla ocen samych polityków.
Przypisy
- ↑ Klasyczne rozumienie polityki według Arystotelesa jako wywodzącej się ze źródeł praw natury: "człowiek jest z natury stworzony do życia w państwie".
- ↑ Za W. Sokół, M. Żmigrodzki: E.M. Marciniak i P. Załęski: Człowiek w świecie polityki w Społeczeństwo i polityka. Podstawy nauk politycznych, K.A. Wojtaszczyk i W. Jakubowski (red.), Warszawa 2007 s. 201-202.
- ↑ E.M. Marciniak i P. Załęski: Człowiek w świecie polityki w Społeczeństwo i polityka. Podstawy nauk politycznych, K.A. Wojtaszczyk i W. Jakubowski (red.), Warszawa 2007 s. 202.
- ↑ T. Bodio i P. Załęski: Przywództwo i elity polityczne w Społeczeństwo i polityka. Podstawy nauk politycznych, K.A. Wojtaszczyk i W. Jakubowski (red.), Warszawa 2007 s. 385.
- ↑ Polityk i władca takie stanowi prawo, tak używa perswazji i siły, tak walczy i układa pokój, by zachować jak najdalej posuniętą jedność wszystkich ludzi w państwie
[ edytuj ] Zobacz też
[ edytuj ] Literatura
- Arystoteles: Polityka, Warszawa 2002
- M. Weber: Polityka jako zawód i powołanie, Kraków 1998
- K.A. Wojtaszczyk, W. Jakubowski (red.): Społeczeństwo i polityka. Podstawy nauk politycznych, Warszawa 2007
| Zwolniono bułgarski statek z 15-osobową załogą |
|
Bułgarski chemikaliowiec "Panega" z 15-osobową załogą został zwolniony przez somalijskich piratów - poinformowało bułgarskie radio publiczne.
|
| Jakubiak odsłania kulisy spotkania z Kaczyńskim |
|
Posłanka Elżbieta Jakubiak powiedziała po spotkaniu z szefem PiS Jarosławem Kaczyńskim, że jej zawieszenie w prawach członka PiS jest od teraz wewnętrzną sprawą partii.
|
| Nabożeństwo ekspiacyjne za ekscesy przy krzyżu? |
|
Metropolita warszawski abp Kazimierz Nycz zwrócił się z prośbą o odprawienie w niedzielę, 26 września we wszystkich parafiach archidiecezji warszawskiej nabożeństwa ekspiacyjnego w związku z "ekscesami przy krzyżu przed Pałacem Prezydenckim".
|
| Ostra odpowiedź Francji: Nie spełnimy żądania PE |
|
Francuski minister imigracji Eric Besson oświadczył w Bukareszcie, że "nie ma mowy", by Francja wstrzymała wydalanie Romów, jak tego żąda Parlament Europejski.
|
| Prezes PiS: Bierzcie przykład z PO |
|
W warszawskiej siedzibie Prawa i Sprawiedliwości zakończyło się posiedzenie komitetu wykonawczego partii, podczas którego szefowie regionalnych struktur PiS spotkali się z prezesem ugrupowania Jarosławem Kaczyńskim.
|