Longobardowie
Z Wikipedii
Longobardowie, podsłuchy Langobardowie ( łac. Langobardi, działki w szczawnicy starsza nazwa Wannilowie) – lud zachodniogermański. Ich nazwa pochodzi od łac. longa barba czyli długa broda, szkoły policealne gdyż w przeciwieństwie do romańskiej ludności Italii nosili właśnie długie, sypialnie barbarzyńskie brody. Inna wersja pochodzenia nazwy Długobrodzi, depilacja laserowa przytoczona przez Pawła Diakona , suknie ślubne mówi, pozycjonowanie i optymalizacja że przed walką z Wandalami Wannilowie-Longobardowie użyli podstępu, fotele z masażem który miał zwiększyć ich pozorną liczebną przewagę. Ich ówcześni wodzowie – Ibor i Agio – nakazali kobietom przebrać się za wojowników, monitoring rozpuścić włosy i spiąć je w taki sposób, stoły by przypominały brody.
Spis treści |
[ edytuj ] Początki Longobardów
Wywodzili się ze Skandynawii , sypialnie skąd przeprawili się na kontynent do krainy nazwanej przez nich Scoringa. W czasach antycznych zasiedlali obszar nad dolną Łabą , szczawnica graniczący z terytoriami Cherusków , kamery Semnonów i Chauków . Longobardowie podporządkowali się w pewnym okresie Marbodowi , szczawnica który stworzył duży związek plemion germańskich. W czasie konfrontacji Arminiusza , soczewki kontaktowe wodza Cherusków , łóżka z Marbodem opowiedzieli się za tym pierwszym. W 166 r. n.e. wraz z Objami napadli na rzymskie prowincje – Panonnię i Noricum . Potem dotarli na Morawy i do Panonii nad Dunajem . W V w. toczyli wojny z Herulami , 436xayyal8 zakończone zwycięstwem w 491 r. Nad Dunajem zorganizowali swoje pierwsze państwo. Po rozbiciu wspólnie z Awarami Gepidów , Zakopane apartamenty Longobardowie pod wodzą króla Alboina w 568 r. wdarli się do Italii. W 569 r. zdobyli Mediolan , a w 572 r. – Pawię , która stała się stolicą ich nowego państwa – Królestwa Longobardów .
Obok królestwa na północy Italii Longobardowie utworzyli dwa praktycznie niezależne księstwa Toskanii , Spoleto i Benewentu . W rękach Bizancjum pozostawał egzarchat Rawenny , obejmujący Istrię , Rzym , Neapol , Kalabrię , Kampanię i Sycylię . Faktycznie Italia rozpadła się na dwie części: longobardzką i bizantyjską. Na podbitych terenach Longobardowie odebrali Rzymianom prawa polityczne i zlikwidowali rzymską administrację.
[ edytuj ] Przyczyny inwazji
Dalszy podbój Półwyspu był niemożliwy nie z powodu oporu sił bizantyjskich czy z niechęci ludności miejscowej do najeźdźców, lecz przyczyną było panujące przez 10 lat ( 574 - 584 ) bezkrólewie wśród Longobardów. Wynikało to z niechęci starszyzny plemiennej do centralizacji władzy w rękach jednej osoby, która byłaby w stanie zapanować nad znaczną ilością obszarów i wprowadzić dziedziczność władzy w plemieniu, uniezależniając się od wiecu . Dzięki temu resztka włości Bizancjum w Italii ocalała.
Można dopatrywać się kilku przyczyn podboju Italii przez Longobardów:
- Nałożenie olbrzymich podatków na ludność miejscową przez władze bizantyjskie po odzyskaniu tych terenów podczas wojny z Ostrogotami .
- Samowola i znaczne nadużycia cesarskich urzędników (urzędnicy często przekraczali swe kompetencje i nadużywali swej władzy, zmuszając miejscowych siłą do płacenia podatków).
- Ingerowanie Cesarstwa w sprawy kościoła italskiego (mieszkańcy Półwyspu przyzwyczajeni byli do dużej autonomii własnego kościoła i niechętnie podporządkowywali się decyzjom religijnym Konstantynopola ).
- Ucieczka Longobardów przed Awarami (konieczność założenia gdzieś własnego państwa przez plemię germańskie).
- Słaba obrona garnizonowa w północnej Italii (Bizancjum wyczerpały tzw. "wojny gockie" oraz wojna z Persją i kraj ten nie był w stanie utrzymywać dostatecznej liczby żołnierzy daleko od centrum państwa, za jakie uważano stolicę).
[ edytuj ] Etap stabilizacji
Po dziesięcioletnim bezkrólewiu starszyzna plemienna dostrzegła nieskuteczność działania bez obranego wodza. Dlatego też w roku 584 syn ostatnio obranego władcy Klefa , Autaris , otrzymał koronę z rąk "rady starszych". W rzeczywistości władza króla longobardzkiego pozostawała ograniczona. Książęta panujący w Spoleto oraz w Benewencie nie uznawali zwierzchnictwa króla i w praktyce ich niezależność była niezagrożona. Co więcej, tereny te zabezpieczał od części głównej państwa pas ziemi należący do Egzarchatu Raweńskiego , którego słabość pozwalała ustabilizować się nowemu organizmowi państwowemu na Półwyspie.
Kolejny król longobardzki, Autaris , ożenił się z księżniczką bawarską Teudelindą . Po śmierci tego pierwszego Teudelinda wyszła za mąż za następcę Autarisa, Agilulfa . Pomimo sojuszu bawarsko-longobardzkiego Frankowie zmusili Longobardów do płacenia trybutu. Natomiast za sukces Cesarstwa można było uznać pokój zawarty z królem Agilulfem , który przyniósł wyczekiwane odprężenie na Półwyspie. Wtedy to też papież Grzegorz I zdobył sławę w pertraktacjach z najeźdźcami i chroniąc Rzym przed splądrowaniem i zniszczeniem zwiększył prestiż papiestwa wśród mieszkańców Wiecznego Miasta. W rzeczywistości rządy Autarisa oraz Agilulfa w niewielkim stopniu zmieniły sytuację na Półwyspie, gdyż południowi książęta nadal nie uznawali ich władzy.
Ich ostatni król, Dezyderiusz , w 774 r. został pokonany i zdetronizowany przez Karola Wielkiego , który sam przyjął tytuł króla Longobardów i koronował się longobardzką żelazną koroną . Niektórzy królowie wschodniofrankijscy, potomkowie Karola Wielkiego, używali tytułu "król Franków i Longobardów".
W późniejszych wiekach Longobardowie ulegli całkowitej asymilacji, rozpływając się w masie rdzennej ludności romańskiej. Język longobardzki miał istotny wpływ na powstanie dialektów północnowłoskich, od niego też zapewne pochodzą istniejące w języku włoskim germanizmy. Od Longobardów pochodzi nazwa Lombardii - krainy historycznej w Północnych Włoszech, której stolicą jest Mediolan.
[ edytuj ] Zobacz też
[ edytuj ] Źródła
- Benedykt Zientara Świt narodów europejskich. Powstawanie świadomości narodowej na obszarze Europy pokarolińskiej, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1985, ISBN 83-06-01158-9
| Chile: Kolejne, silne wstrząsy wtórne w Santiago |
|
Dwa silne wstrząsy wtórne nawiedziły w czwartek stolicę Chile, Santiago - poinformowały amerykańskie służby geologiczne (USGS).
|
| Białoruś: PE ryzykuje otwarcie puszki Pandory |
|
Za jednostronną, tendencyjną i krótkowzroczną uznał MSZ Białorusi środową rezolucję Parlamentu Europejskiego potępiającą m.in. ostatnie represje wobec mniejszości polskiej na Białorusi. PE ryzykuje otwarciem puszki Pandory - ostrzega komunikat resortu.
|
| Hoegstroem zostanie wydany Polsce |
|
Sąd w Sztokholmie zdecydował, że podejrzany o podżeganie do kradzieży napisu z Auschwitz Szwed Anders Hoegstroem zostanie przekazany stronie polskiej. Jego obrońca zapowiedział, że prawdopodobnie skorzysta z prawa do odwołania, na co ma trzy tygodnie.
|
| Ukraina ma nowego premiera i nowy rząd |
|
Rada Najwyższa (parlament) Ukrainy zatwierdziła 63-letniego Mykołę Azarowa na stanowisku nowego szefa rządu ukraińskiego. Jego kandydaturę poparło w głosowaniu 242 deputowanych w 450-osobowej izbie.
|
| Zmarł ojciec Joachim Badeni |
|
W wieku 97 lat zmarł dziś w Krakowie ojciec Joachim Badeni - dominikanin, znany m.in. ze wspomnieniowych książek, poruszających tematy teologiczne i egzystencjalne. Do śmierci mieszkał w krakowskim klasztorze dominikanów.
|