Z Wikipedii, szczawnica wolnej encyklopedii
Godło Świętego Cesarstwa Rzymskiego
Cesarz Rzymski Narodu Niemieckiego ( niem . römischer kaiser Deutscher Nation) - potoczna, działki w szczawnicy ale stosowana powszechnie w historiografii , szkoły policealne formuła "cesarz rzymski narodu niemieckiego" odnosi się do władców państwa niemieckiego , crystal-vase którzy używali tytułu cesarza rzymskiego.
[ edytuj ] Geneza tytułu
Po upadku antycznego Cesarstwa Zachodniorzymskiego królowie państw germańskich nominalnie podlegali zwierzchnictwu cesarzy wschodniorzymskich , sypialnie pozostawali jednak politycznie niezależni. W 800 roku król Franków Karol Wielki został w Rzymie koronowany przez papieża na cesarza. Odtąd Karolingowie , depilacja laserowa dążąc do uniwersalnej władzy nad cała Europą Zachodnią używali tytułu cesarza rzymskiego. Po podziale państwa Franków na mocy traktatu w Verdun ( 843 r.) tytuł przypadł władcom królestwa środkowofrankijskiego . Traktat w Meerssen ( 870 r.) przenosił go na królów zachodniofrankijskich. Krótkotrwała unia państw zachodnio- i wschodniofrankijskiego spowodowała odziedziczenie tytułu w 881 roku przez królów tego drugiego. W 915 roku siłą wywalczył go wyemancypowany spod władzy Karolingów król Włoch , suknie ślubne Berengar I z Friulu . Po jego śmierci przez kilkadziesiąt lat nikt na łacińskim Zachodzie nie używał tytułu cesarza rzymskiego. W 962 roku król niemiecki Otton I Wielki , stoły uważający się za naturalnego dziedzica wschodniofrankijskich Karolingów, pozycjonowanie i optymalizacja opanował Włochy, szczawnica po czym koronował się zarówno na króla Włoch, sypialnie jak i cesarza, fotele z masażem choć nie używał epitetu rzymski, monitoring który przywrócił dopiero jego syn i następca, kamery Otton II . Od tego momentu większość władców niemieckich używała jednocześnie tytułów króla niemieckiego i cesarza rzymskiego, szczawnica a od późnego średniowiecza stosowano wymiennie określenia król niemiecki i król rzymski. Tytulatura ta wyrażała dążenie do zjednoczenia wszystkich krajów łacińskiego chrześcijaństwa pod ich zwierzchnictwem. Stąd mówiono o Świętym Cesarstwie Rzymskim Narodu Niemieckiego .
[ edytuj ] Losy tytułu
Tron niemiecki i cesarski był elekcyjny , soczewki kontaktowe ale zazwyczaj wybierano władcę w obrębie jednej dynastii. Od XV w. do upadku Cesarstwa dzierżyli go władcy Austrii , łóżka Habsburgowie . W okresie nowożytnym często potocznie mówiono o cesarzach niemieckich, Zakopane apartamenty jako że w wyniku wydarzeń historycznych władza niemieckich monarchów ograniczyła się tylko do terytorium samej Rzeszy, a i tu była stosunkowo słaba. Władcy suwerennych państw europejskich uznawali honorowe pierwszeństwo cesarzy, jednak nie czuły się zobowiązane do politycznego posłuszeństwa wobec niego (królowie francuscy mawiali rex imperator in regno suo est - Król jest cesarzem we własnym królestwie). Godność cesarza rzymsko-niemieckiego uległa likwidacji w 1806 roku, kiedy po klęsce Austrii w wojnie z Francją państwa niemieckie ogłosiły secesję z Cesarstwa i oddały się pod protekcję Napoleona tworząc Związek Reński . W reakcji na to i pod naciskiem francuskim, ostatni cesarz Franciszek II Habsburg ogłosił rozwiązanie Świętego Cesarstwa i zrzekł się tytułu. W 1866 Prusy pokonały Austrię w walce o hegemonię w Niemczech, a w 1871 roku doszło do ponownego zjednoczenia Niemiec . król Prus Wilhelm I Hohenzollern przyjął tytuł cesarza niemieckiego , funkcjonujący do upadku monarchii w Niemczech w 1918 roku. Hohenzollernowie jako władcy II Rzeszy Niemieckiej nie używali określenia rzymski, jednak propagandowo nawiązywali do dziedzictwa Świętego Cesarstwa Rzymskiego.
[ edytuj ] Pełne brzmienie
Wyraźnie rozróżniano godność cesarską od królewskiej godności władcy Niemiec, były one ze sobą związane, ale nie tożsame. W średniowieczu władca niemiecki po elekcji i koronacji na króla Niemiec (zwykle w Akwizgranie) tytułował się zazwyczaj rex Romanorum, czyli "król Rzymian". Po akcie koronacji na cesarza dokonanej przez papieża, zwykle w Rzymie , tytuł królewski zastępowano formułą divina favente clementia Romanorum Imperator semper Augustus, czyli "z łaski Bożej cesarz rzymski, zawsze August". Od 1508 roku, kiedy cesarze ostatecznie zrezygnowali z zabiegania o akceptację ze strony papieża, do tytulatury cesarskiej dodawano epitet "wybrany", poza tym zapisywano jednocześnie tytuł cesarski i niemiecki tytuł królewski: divina favente clementia electus Romanorum Imperator, semper Augustus, Germaniae rex ("z łaski Bożej cesarz rzymski, po wieki August, król Niemiec"). Na język niemiecki tłumaczono to jako: von Gottes Gnaden erwählter römischer Kaiser, zu allen Zeiten Mehrer des Reichs, König von Germanien, a więc "z łaski Bożej wybrany cesarz rzymski, po wszystkie wieki pomnożyciel Cesarstwa, król Niemiec" (ewentualnie König in Germanien, czyli "król w Niemczech", nie używano słowa Deutschland). Przekład enigmatycznego łacińskiego słowa Augustus na "pomnożyciel" brał się stąd, że w tamtych czasach uważano, iż pochodzi od łac . augere, czyli "powiększać".
Po 1508 roku wcześniejsze używanie tytułu królewskiego, a późniejsze cesarskiego oznacza, że dany monarcha został wybrany za życia poprzednika (vivente imperatore - za życia cesarza) i był jego formalnym współregentem w randze królewskiej, a po śmierci cesarza przejął jego godność. Praktykę elekcji vivente stosowano często, aby szanując reguły monarchii elekcyjnej zapewnić dziedziczenie tronu swojej rodzinie.
[ edytuj ] Lista cesarzy rzymsko-niemieckich
Poniższa lista nie obejmuje władców niemieckich, którzy nie przyjęli tytułu cesarza rzymskiego. Aby zobaczyć pełną listę, przejdź do hasła Władcy Niemiec .
Pomiędzy rokiem 924 i 962 nikt nie nosił tytułu cesarza.
| Władca |
lata panowania |
uwagi |
| Lotar III |
1133–1137, król Niemiec od 1125 |
numeracja: Lotar II , król Lotaryngii, który nie był faktycznie cesarzem, ale miał dziedziczne prawa do tytułu |
| Władca |
lata panowania |
| Otto IV |
1209–1215, król Niemiec od 1208 |
[ edytuj ] Hohenstaufowie
[ edytuj ] Luksemburgowie
| Władca |
lata panowania |
uwagi |
| Fryderyk III Habsburg |
1452–1493, król Niemiec od 1440 |
|
| Maksymilian I Habsburg |
1508–1519, król Niemiec od 1486 |
cesarz-elekt |
| Karol V Habsburg |
1530–1556 |
w latach 1519-1530 jako cesarz-elekt |
| Ferdynand I Habsburg |
1558-1564, król Niemiec od 1531 |
cesarz-elekt |
| Maksymilian II Habsburg |
1564–1576, król Niemiec od 1562 |
cesarz-elekt |
| Rudolf II Habsburg |
1576–1612, król Niemiec od 1575 |
cesarz-elekt, numeracja: jako następca Rudolfa I , króla Niemiec, ale nie cesarza |
| Maciej Habsburg |
1612–1619 |
cesarz-elekt |
| Ferdynand II Habsburg |
1619–1637 |
cesarz-elekt |
| Ferdynand III Habsburg |
1637–1657, król Niemiec od 1636 |
cesarz-elekt |
| Leopold I Habsburg |
1658–1705 |
cesarz-elekt |
| Józef I Habsburg |
1705–1711, król Niemiec od 1690 |
cesarz-elekt |
| Karol VI Habsburg |
1711–1740 |
cesarz-elekt |
[ edytuj ] Wittelsbachowie
W 1806 roku nastąpiła likwidacja tytułu cesarza rzymskiego.
[ edytuj ] Bibliografia
- Almut Bues, Historia Niemiec XVI-XVIII wieku, Wydawnictwo TRIO, Warszawa 1998
- Władysław Czapliński, Adam Galos, Wacław Korta, Historia Niemiec, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków 1981. ISBN 83-04-00444-5
- Jerzy Krasuski, Historia Niemiec, Ossolineum, Wrocław-Warszawa-Kraków 2002. ISBN 83-04-044226
- John H. Mundy, Europa średniowieczna 1150 – 1309, PWN, Warszawa 2001. ISBN 83-06-02826-0
- Jean-Francois Noel, Święte Cesarstwo, Oficyna Wydawnicza Volumen, Warszawa 1998. ISBN 83-86857-95-1
|
Tyle samo zwolenników, co przeciwników rządu
|
W Polsce jest tyle samo zwolenników, co przeciwników rządu. Donald Tusk jest oceniany lepiej niż kierowany przez niego rząd. Ponad połowa Polaków uważa, że Bronisław Komorowski będzie dobrym prezydentem - wynika z lipcowego sondażu TNS OBOP.
|
|
Iran: Przemycane z Zachodu papierosy są skażone
|
Papierosy przemycane do Iranu są skażone świńską krwią i materiałami jądrowymi - twierdzi irański urzędnik, Mohammad Reza Madani z Towarzystwa Walki z Paleniem, który utrzymuje, że jest to część zmowy Zachodu przeciw jego krajowi.
|
|
Dowódca GROM podał się do dymisji
|
Dowódca GROM płk Dariusz Zawadka złożył wypowiedzenie stosunku służbowego z końcem sierpnia - potwierdzili dziennikarze w kliku niezależnych źródłach w wojsku.
|
|
"Dzieciobójczynie nie są potworami"
|
Wbrew potocznej opinii matki, które zabijają swoje noworodki po urodzeniu nie są "potworami", tylko zwykle kobietami, które uparcie wypierają ze świadomości swoją ciążę - twierdzą specjaliści we francuskich mediach.
|
|
Sąd zakończył rozpoznawanie protestów wyborczych
|
Sąd Najwyższy rozpoznał wszystkie protesty wyborcze, które wpłynęły w związku z wyborami prezydenckimi. Spośród 378 protestów, w 14 przypadkach sąd wyraził opinię, że zarzuty są zasadne, jednak uznał, że naruszenie procedury wyborczej nie miało wpływu na wynik wyborów.
|
, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
